Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Ignacy Krasicki „Monachomachia” - „Monachomachia” jako poemat heroikomiczny. Charakterystyka gatunku

Poemat heroikomiczny to połączenie dwóch gatunków: poematu heroicznego, opiewającego chwalebne czyny i bohaterstwo z komizmem, ironią, opowieścią łotrzykowską, dające w efekcie nową i świeżą jakość. To trochę tak, jakby Iliadę przedstawić jako walkę szczurów z myszami, a Odyseję jako podróż bociana, wracającego z zimowiska do rodzinnego gniazda w Polsce. To oczywiście przesada, ale mniej więcej oddaje sedno sprawy.

W literaturze europejskiej poemat heroikomiczny miał bogatą tradycję, utwory takie pojawiały się już od czasów homeryckich. W Polsce prekursorem tego rodzaju twórczości był właśnie biskup Ignacy Krasicki. „Monachomachia” ukazała się w 1778 roku i była przełomem, szokiem. Już sam temat - mnisi dwóch klasztorów, walczący ze sobą w karczemny i urągający powadze zakonników sposób wywołał spore kontrowersje. A to nie wszystko. Poemat heroikomiczny przejął od eposu podniosły i napuszony styl, co jest tym bardziej zabawne, skoro dotyczy zwierząt, czy jak w „Monachomachii” mnichów, niekojarzonych przecież z cnotami bohaterstwa, odwagi czy mężności.
„Wojnę domową śpiewam więc i głoszę, Wojnę okrutną, bez broni, bez miecza,
Rycerzów bosych i nagich...

Podobne wypracowania