Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Bolesław Chrobry - wyprawa kijowska, wsparcie Świętopełka. Podboje Bolesława Chrobrego

Bolesław Chrobry, wyprawa kijowska, wyprawy kijowskie, Kijów, Świętopełk, polityka zagraniczna Bolesława Chrobrego, podboje Bolesława Chrobrego, Włodzimierz I Wielki, Włodzimierz Wielki, Świętopełk I Przeklęty

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

W roku 1012 zawarty został układ sojuszniczy pomiędzy polskim księciem Bolesławem Chrobrym a Włodzimierzem I Wielkim, księciem kijowskim, który przypieczętowany został dodatkowo małżeństwem Świętopełka – syna Włodzimierza – z nieznaną z imienia córką Bolesława Chrobrego.

W roku 1014 Świętopełk, sprawujący dotychczas z woli ojca władzę nad peryferyjnym księstwem turowskim, zbuntował się wraz ze swoim młodszym bratem Jarosławem przeciwko proponowanym nowym zasadom dziedziczenia tronu kijowskiego (najprawdopodobniej bizantyńska macocha braci – Anna, siostra cesarza Bazylego II, usiłowała przenieść prawa do korony wielkoksiążęcej na swoich dwóch synów, Borysa i Gleba, kosztem pierworodnych potomków Włodzimierza I, jeszcze z poprzedniego małżeństwa). Tuż po podpisaniu pokoju merseburskiego z cesarzem niemieckim Bolesław Chrobry zdecydował się wesprzeć zbrojnie swojego zięcia i uzyskawszy posiłki od nowego (z racji nadania Łużyc oraz Milska) seniora – Henryka II – wyruszył do Kijowa. Bunt jednak nie zakończył się powodzeniem, a w jego konsekwencji Świętopełk wraz z polską żoną zostali uwięzieni. Nie mamy konkretnych informacji o losach polskich posiłków Bolesława Chrobrego, wiadomo jedynie, iż po stłumieniu buntu przez panującego, pospiesznie powróciły one do Polski. Więźniowie wolność uzyskali dopiero w roku 1015, po śmierci Włodzimierza.

Wtedy to na Rusi rozgorzała walka o sukcesję po zmarłym ojcu, z której ostatecznie zwycięsko wyszedł Świętopełk. Sprawował on rządy jednak bardzo krótko, ponieważ już w roku 1016 Jarosław po wygranej bitwie pod Lubeczem zdetronizował go i objął samodzielną władzę nad Księstwem Kijowskim. Pokonany Świętosław schronienie znalazł w Brześciu, gdzie oczekiwał na pomoc polskiego księcia. Bolesław po raz kolejny pospiesznie zakończył wojnę z cesarzem podpisując pokój w Budziszynie, po czym niezwłocznie wyprawił się na Ruś, aby bronić imienia swojego zięcia. Wspierany przez 300 rycerzy niemieckich oraz pośrednio przez atakujących z południa Pieczyngów, Bolesław Chrobry stoczył z wojskami Jarosława decydującą bitwę pod Wołyniem 22. lipca roku 1018, która zakończyła się jego bezsprzecznym zwycięstwem. W połowie sierpnia polski książę, a u jego boku także Świętopełk, wkroczyli tryumfalnie do stołecznego Kijowa. Formalnie starszy z synów Włodzimierza Wielkiego został wówczas przywrócony na tron wielkoksiążęcy, ale praktycznie – dopóki w mieście przebywał Bolesław Chrobry, a z nim jego wojsko, to on sprawował władzę w Kijowie.

Jednak obecność polskiego księcia z czasem zaczęła ciążyć ubezwłasnowolnionemu Świętopełkowi, który prawdopodobnie wzniecił w mieście antypolski bunt, który zmusił Bolesława do powrotu do kraju. Pewny jest także fakt, iż pod koniec jego obecności w Kijowie stosunki pomiędzy Bolesławem a Świętopełkiem nie układały się najlepiej. Rozdźwięki te spowodowały, iż w przyszłości polski książę nie zdecydował się już po raz kolejny wesprzeć w potrzebie swojego ruskiego zięcia.

Wycofując się z Kijowa Bolesław Chrobry zdążył jeszcze zgromadzić pokaźne łupy oraz uprowadzić wielką liczbę jeńców (w tym dwie księżniczki kijowskie). Ponadto przyłączył on wówczas do państwa polskiego, wbrew woli swojego zięcia, tzw. Grody Czerwieńskie z miastami Czerwień, Wołyń, Bełz, Przemyśl i Sanok. Kiedy wojska polskie opuściły Ruś, osamotniony Świętopełk nie zdołał utrzymać się długo u władzy – już w roku 1019 Jarosław odzyskał tron wielkoksiążęcy.

Podobne wypracowania