Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Powstanie cesarstwa chińskiego

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Kolebką cywilizacji chińskiej, ze względu na warunki tam panujące, były obszary położone nad rzeką Huang-ho. Mieszkańcy tego rejonu stopniowo dokonywali kolonizacji kolejnych terenów. Odbywała się ona zarówno w sposób pokojowy, jak i poprzez podbój.

Przez większość okresu starożytności, Chiny podzielone były rywalizujące ze sobą królestwa. Dopiero pod koniec III wieku przed naszą erą doszło do ich zjednoczenia i utworzenia olbrzymiego państwa, które od tej pory nazywano cesarstwem. Dużą zasługę w kształtowaniu się państwa miała dynastia Szang i następująca po niej Czou. W okresie panowania tej ostatniej państwo chińskie rozszerzyło się znacznie - na północ o Mandżurię, na południe po rzekę Jangcy. Jednolitość państwa wciąż była jednak daleka od ideału bowiem ostatnim wiekiem panowania Czou był okres tzw. Walczących Państw, usłany wojnami domowymi.

Chaotyczną sytuację opanowali dopiero przedstawiciele kolejnej dynastii - Cin. Jej założyciel Szy Huang Ti uchodzi za najwybitniejszego władcę Chin. To właśnie jemu udało się zlikwidować podział dzielnicowy oraz złamać wpływy arystokracji (rozbudowano biurokrację reprezentującą władcę w terenie). Narzucono wszystkim jednolity system miar i wag, zbudowano sieć dróg. W efekcie tych działań powstał scentralizowana organizacja państwowa. Również na okres rządów tego wybitnego władcy przypada początek budowy Wielkiego Muru Chińskiego, który miał chronić przed najazdami koczowników z głębi kontynentu.

Szczyt rozwoju państwa nastąpił za czasów dynastii Han (206 p.n.e-220 n.e.). Wszystkie zmiany zapoczątkowane przez poprzedników zostały utrwalone, aparat państwowy natomiast skonsolidowany. Terytorium powiększyło się jeszcze o Mongolię i dolinę rzeki Tarym. Dowodem na wzrastające znacznie Chin w owym czasie było nawiązanie stosunków handlowych nawet z państwami śródziemnomorskimi.
 
Władcy Chin, w oczach swych poddanych byli mandatariuszami boga niebios, który miał ich w swej opiece. Stad też wziął się tytuł, jakim ich określano - „Syn Niebios”.

Podobne wypracowania