Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Stanisław Przybyszewski „Śnieg” - streszczenie - strona 2

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

,,chciała być niewolnicą, a była panią”, kochał ją i nienawidził. Mówi, że wiele wycierpiał, ale z chwilą poznania Bronki wszystko się zmieniło, (poznali się u jego wuja, jechała konno - koń się pod nią spłoszył a on ją uratował, tak narodziła się ich miłość.) Bronka otrzymuje od męża, w prezencie, piękny szal. Kazimierz jest dziwnie smutny, zamyślony, mówi do brata: ,,jakiś ty szczęśliwy, że śnieg ci duszy smucić nie potrzebuje”. Bronka i Tadeusz siedzą przy kominku i rozmawiają o swojej miłości i szczęściu, o balaście przeszłości, który tak ciężko było odrzucić Tadkowi. Nagle do pokoju wchodzi Ewa.

Akt II

Tadeusz i Ewa wracają z przechadzki. Rozmawiają w pogrążonym w mroku pokoju. Ewa zwraca uwagę, że całe mieszkanie umeblowane jest identycznie jak jej, Tadeusz tłumaczy, że był to jego sposób, by sprawdzić czy się już z niej wyleczył. Ewa wspomina marzenia Tadeusza, że chciał być kiedyś wodzem, przywódcą, że pokochała go dopiero wtedy, gdy ujrzała w nim siłę, było już jednak za późno. Tadeusz mówi, że śnieg przyprószył już tą miłość, i ból, i cierpienie, Ewa zaś, że go kocha tęsknotą i lękiem, że nie będzie chciał być jej. Przychodzi Bronka, jest pełna dziwnego niepokoju, podniecenia, niepewności,...

Podobne wypracowania