Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Prezydent Marcos - charakterystyka prezydentury Ferdinanda Marcosa. Opracowanie

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Ferdinand Marcos był filipińskim politykiem i prezydentem Filipin w latach 1966-1986.

Kariera polityczna Ferdinanda Marcosa rozpoczęła się po II wojnie światowej, po uwolnieniu Filipin spod okupacji japońskiej. Zaangażował się on wówczas w pracę pierwszego prezydenta niepodległych Filipin i został jego asystentem. W latach 1949-1959 wybrano go do filipińskiej Izby Reprezentantów, natomiast w latach 1960-1965 zasiadał w senacie. W 1965 r. Marcos został wybrany prezydentem Filipin, otrzymując aktywne wsparcie jednej z głównych filipińskich partii – Partii Narodowej.

Pierwsze lata rządów prezydenta Marcosa przyniosły dużą poprawę sytuacji w kraju – rozwijał się przemysł, rolnictwo, także edukacja. Demokratyczne sprawowanie władzy nie trwało jednak długo. Po wyborze na drugą kadencję w 1969 roku, prezydent Marcos systematycznie dążył do zwiększenia zakresu swojej władzy, co ostatecznie doprowadziło do rozwiązania parlamentu i uchwalenia nowej konstytucji, która w znaczący sposób poszerzała władzę prezydenta. Co więcej, w 1972 r. ze względu na nasilające się w kraju konflikty społeczne prezydent Marcos wprowadził stan wyjątkowy, w czasie którego aresztował wielu swoich przeciwników politycznych. Taki stan rzeczy trwał przez 10 lat – w 1981 roku zniesiono stan wyjątkowy, co jednak nie zmieniło stylu sprawowania władzy Ferdinanda Marcosa.

Ferdinand Marcos doprowadził do rozwoju dużych szeregów opozycji – przeciwko jego rządom opowiadała się islamska partyzantka filipińska (Narodowy  Front Wyzwolenia Moro), Nowa Armia Ludowa (komuniści) oraz liberałowie. Śmierć przywódcy opozycji liberalnej doprowadziła do ogólnokrajowych zamieszek. By załagodzić sytuację prezydent Marcos powołał komisję śledczą, mającą zbadać okoliczności śmierci Benigno Aquino – winnym okazał się jeden z bliskich współpracowników prezydenta.

W celu wzmocnienia swojej władzy (i poszukiwania społecznej legitymizacji), Ferdinand Marcos zdecydował się w 1986 r. na przeprowadzenie wyborów prezydenckich. Wybory zostały sfałszowane i choć oficjalnie zwyciężył Marcos, opozycja nie uznała wyniku wyborów. Przy jednoczesnej próbie przejęcia władzy w państwie przez Marcosa i opozycję, okazało się, że dotychczasowy prezydent pozbawiony jest wsparcia armii. Opuścił więc Filipiny i schronił się na Hawajach, gdzie umarł w 1989 r.

Podobne wypracowania