Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Tadeusz Makowski - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Tadeusz Makowski jest polskim malarzem żyjącym na przełomie XIX i XX wieku. Urodził się w 1882 roku w Oświęcimiu. Okres jego studiów w Krakowie przypada na początek XX wieku; ukończył filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych. Kunszt malarski doskonalił pod nadzorem takich mistrzów jak Józef Mehoffer czy Jan Stanisławski.

Po studiach przeniósł się do Paryża, gdzie czerpał inspirację z dzieł takich artystów jak Puvis de Chavannes. Szczególnie upodobał sobie freski tego artysty. W następnym etapie swojej twórczości poznał kubistów francuskich. Ten nurt w sztuce zafascynował Tadeusza Makowskiego do tego stopnia, że przez wiele lat ulegał jego wpływowi.

Tadeusz Makowski należał do Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu. W stolicy Francji często wystawiał swoje prace, brał udział w spotkaniach dotyczących malarstwa i w dyskusjach. Charakteryzując twórczość Tadeusza Makowskiego, należy wskazać znaczący wpływ jego nauczycieli na ukształtowanie sylwetki artystycznej malarza. Makowski czerpał z symbolicznego malarstwa pejzażowego (którego doskonałym reprezentantem jest Stanisławski) czy z umiłowania detalu (na elementy ornamentacyjne uwagę zwracał Mehoffer). Od francuskich kubistów zaczerpnął zwartą konstrukcję obrazu oraz zasady modelowania światłocieniem.  

Warto zwrócić uwagę na tematykę dzieł Makowskiego. Artysta malował przede wszystkim pejzaże, częstym motywem jego dzieł były scenki rodzajowe – zobrazowanie życia wiejskiego, scenki teatralne czy maskaradowe. Z obrazów Makowskiego emanowała melancholia, a przedstawione sytuacje na obrazach należało interpretować, pamiętając o metaforycznym nacechowaniu dzieł.  Wymienić należy takie dzieła jak: „Ukwiecone okno” (1926), „Promień słońca” (1930), „Pod drogowskazem” (1930).

W ostatnich latach twórczości górę biorą tendencje do ekspresyjnego wyrażania obrazu. Pojawiają się również efekty i motywy niespotykane we wcześniejszych fazach twórczości. Tadeusz Makowski pozostaje w stolicy Francji do końca swojego życia, czyli do 1931 roku.

Podobne wypracowania