Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Giovanni Bellini - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Dokładna data urodzenia tego wybitnego malarza doby renesansu nie jest znana. Historycy wskazują na 1427 lub 1430 rok. Giovanni Bellini urodził się w Wenecji. Ten najwybitniejszy z rodziny malarzy artysta pierwsze nauki warsztatu pobierał u swego ojca. Ważnym momentem w życiu Belliniego był ślub jego siostry. Nicosia Bellini wyszła za mąż za Adrea Mantegnę, który stał się mecenasem malarza i miał duży wpływ na jego twórczość.

W malarstwie Giambellina spotykały się wenecka tradycja malarska, renesans florencki oraz przede wszystkim szkoła padewska, której członkiem był Mantegna. Istotne było również zainteresowanie malarza sztuką niderlandzką. W obrazach Belliniego przeważa tematyka religijna. Szczególnie często podejmował motyw Piety, którą zresztą znacznie zmodyfikował tworząc jej popiersiowe ujęcia. Do kanonów sztuki sakralnej weszły również obrazy Belliniego przedstawiające Madonnę z dzieciątkiem. Innowacją było zainteresowanie malarza psychiką przedstawianych postaci.

Za najwybitniejsze dzieło z pierwszego okresu twórczości malarza uważa się „Pietę” pochodzącą z 1460 roku. Inne religijne obrazy malarza to przede wszystkim „Św. Justyna” (1476) i „Przemienienie Pańskie” (1487). W 1483 roku artysta uzyskał zaszczytne miano pierwszego malarza Wenecji. Giambellini był również twórcą portretów, których bohaterami byli przede wszystkim doże weneccy. Bellini założył swoją pracownię w strategicznym miejscu, nieopodal mostu Rialto, który był centrum handlowym ówczesnej Republiki. Klientami malarza stawali się dzięki temu majętni przyjezdni kupcy. Z kolei pracownia ojca artysty znajdowała się w pobliżu pałacu Dożów – głównej siedziby władz.

W tym okresie krystalizowała się charakterystyczna technika malarska artysty – cechował ją wyjątkowy koloryt oraz rozpływający się kontur. Bellini i jego uczniowie (w tym między innymi Tycjan) rozsławili malarstwo weneckie we Włoszech obierając pierwszeństwo malarstwu florenckiemu. Artysta zmarł w 1516 roku w rodzinnej Wenecji. Jest uważany za prekursora weneckiej szkoły kolorystycznej. Do najsłynniejszych dzieł artysty można zaliczyć „Ofiarowanie w świątyni” (1460), „Madonna na łące” (ok. 1500), „Portret doży Leonardo Loredan” (1501).

Podobne wypracowania