Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Wacław Berent „Próchno” - styl i kompozycja utworu

„Próchno” Wacława Berenta zostało napisane w stylistyce dekadenckiej „powieści o artyście”, której prekursorami w literaturze światowej byli m.in. Fiodor Dostojewski, Gustaw Flaubert, czy Emil Zola. Jej główny wyznacznik stanowiło daleko idące rozluźnienie węzła przyczynowo-skutkowego powieści, która bardziej skupiała się na luźno połączonych scenach zdominowanych przez dywagacje filozoficzno-psychologiczne, niż na budowanie skomplikowanej fabuły i intrygi. Bardzo ważną cechą „Próchna” jest również jej - programowa dla estetyki dekadenckiej - polifoniczność, zakładająca czynne uczestnictwo czytelnika w świecie przedstawionym jako partnera w prowadzonej tu dyskusji.

W powieści Berenta narrację auktorialną (prowadzoną z pozycji narratora wszechwiedzącego) zastępuje personalna, nastawiona na ukazanie subiektywnego spojrzenia danego bohatera lub też prowadzona jako jego wypowiedź o charakterze monologu lub retrospekcji. Całą powieść rozpoczynają dwie długie opowieści - Borowskiego, później Hertensteina - o ich życiu, a więc zawierające w sobie kilka odrębnych wątków, co przywodzi na myśl konstrukcję powieści szkatułkowej, zwłaszcza w przypadku retrospekcji muzyka, który w jej...

Podobne wypracowania