Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Polityka Królestwa Polskiego wobec Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz Rusi Halickiej w XIV i XV wieku

Kiedy jasne stało się, że sprowadzenie Zakonu Krzyżackiego na tereny północnej Polski było błędem, Polska postanowiła szukać sojusznika. Naturalnym sprzymierzeńcem pozostawała Litwa, będąca także celem najazdów krzyżackich. Pierwsze przymierze pomiędzy oboma krajami zawarto w roku 1325 i utwierdzało je małżeństwo księżniczki litewskiej Aldony z przyszłym królem Polski, Kazimierzem. Objął on władzę po śmierci Władysława Łokietka w 1333 roku, od razu planując naprawę wyniszczonej wojnami ojczyzny. Zdołał on odzyskać m.in. wcześniej utracone ziemię dobrzyńską i Kujawy, choć z drugiej strony niektóre tereny oddał Krzyżakom jako tzw. „wieczystą jałmużnę”. Po uspokojeniu sytuacji na północy Polski skoncentrował on swoje zamiary na zdobyciu Rusi Halickiej, co osiągnął w końcu po kilku wyprawach wojennych w latach 1340 – 1366.

Kolejnym związkiem pieczętującym sojusz polsko-litewski było małżeństwo 13-letniej królowej Polski - Jadwigi z Władysławem Jagiełło. W zamian za polską koronę przyjął on chrzest i zobowiązał się odzyskać utracone przez Polskę ziemie. Przyłączono też Litwę do Korony.

Małżeństwo Władysław Jagiełły i Jadwigi nie likwidowało jednak licznych waśni pomiędzy szlachtą obu krajów. Spory miały załagodzić...

Podobne wypracowania