Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Mikołaj Sęp-Szarzyński „Sonet IV” - środki stylistyczne użyte przez poetę i ich funkcja

W swoich sonetach Mikołaj Sęp Szarzyński podejmował tematykę metafizyczną. Jego utwory często pisane były trudnym (ale kunsztownym) językiem, a ich budowa była dowodem kunsztu poety. „Sonet IV” poświęcony jest znanemu z średniowiecza motywowi walki człowieka o zbawienie, która oparta jest na odwiecznej dychotomii między ciałem a duszą. Obydwie sfery mają odmienne dążenia. Podczas gdy celem niematerialnej istoty bytu jest zbawienie, ciało natomiast jest szczególnie podatne na grzechy doczesności.

Kiedy mamy już świadomość czemu poświęcony został utwór, przeanalizujmy jego warstwę stylistyczną. Dominują w niej liczne epitety. Możemy podzielić je na dwie grupy. W skład pierwszej wchodzą te, których celem jest oddanie potęgi Boga. Możemy wyróżnić wśród nich określenia takie jak: „możny Panie”, czy też „Królu powszechny”, „prawdziwy pokoju”. Kontrastują z nimi słowa użyte do opisania ludzkiej egzystencji, cierpienia i szatana. Znajdują się tutaj takie epitety jak m. in. „straszliwy bój”, „wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie [człowiek]”. Dzięki temu poeta idealnie oddaje różnice między dwoma wymiarami ludzkiego świata -doczesnym i niebiańskim.

W...

Podobne wypracowania