Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Adam Mickiewicz „Grażyna” - Krzyżacy w utworze, sposób ich przedstawienia

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Krzyżacy wystąpili w „Grażynie” w roli wroga. Konstrukcja utworu o bohaterze wymaga oczywiście istnienia jakiejś zewnętrznej siły, przeciwko której mógłby wystąpić. W tym celu posłużył się Mickiewicz zakonem krzyżackim. W tej sytuacji zakon został scharakteryzowany jednoznacznie negatywnie. Krzyżacy byli faktycznym wrogiem Litwinów, w XIV wieku, kiedy toczy się akcja, stanowili poważne zagrożenie dla litewskich księstw.

Akcja utworu rozpoczyna się od przybycia poselstwa krzyżackiego do księcia Litawora. Posłowie są bardzo pewni siebie, żądają widzenia z panem zamku, mimo iż pora jest późna, a Litawor dopiero co wrócił z długiej wyprawy. Pojawienie się rycerzy w białych płaszczach z czarnymi krzyżami budzi negatywne komentarze strażników: „To jakiś urwisz od psiarni Krzyżaków, / Tuczny, bo pruską krew codziennie chłepce. / O, gdyby nie był nikt tu więcej z warty, / Zarazby w bagnie skąpał się ten plucha, / Aż pod most pięścią zgiąłbym łeb zadarty!”. Litwini nie kryją swej wrogości, krzyżacy uosabiają dla nich zło, okrucieństwo i dwulicowość. Nawet narrator jest negatywnie do nich usposobiony, nieprzyjaźnie powiadając: „A chociaż Niemiec, głos ludzki rozumiał”. Odesłani przez Grażynę posłowie...

Podobne wypracowania