Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Daniel Naborowski „Na toż” - interpretacja i analiza wiersza

Daniel Naborowski „Na toż” - interpretacja i analiza wiersza

Świadomość śmierci mocno wpływała na światopogląd poetów baroku. Motyw przemijania na stałe wpisał się w kanon tematów tej epoki, a jego przykładem jest wiersz „Na toż” Daniela Naborowskiego, opowiadający o kruchości życia doczesnego i nieuniknionej, przychodzącej po nim śmierci.

W omawianym utworze artysta kładzie nacisk na fakt, iż nie tylko wszystko, co związane z życiem doczesnym przemija, ale także, że nigdy nie ma szansy powrócić. Czas nie opiera się na cyklach gwarantujących możliwość powrotu, ale jest linearny.

Razem z czasem przemija człowiek. Każda sekunda zbliża go do nieuniknionej śmierci:
„Żaden dzień i godzina bez szkody nie bywa
Człowieku, który ze dniem zarówno upływa.”
Żadne działanie nie jest w stanie powstrzymać upływu czasu, którego poeta przedstawia jako żarłocznego stwora, pochłaniającego nasze życie:
„Karmia byt nasz godziny, która leci snadnie”.

Wers ten znaczy tyle, że nasze życie jest pożywką („karmia”) dla godzin. Ta obrazowa metafora przedstawia czas jako spersonifikowaną, złowrogą istotę, dla której stanowimy strawę.

Naborowski nie hołduje wierzeniom opowiadającym się za powrotem duszy na ziemię...

Podobne wypracowania