Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Maria Konopnicka „Groby nasze” - interpretacja i analiza wiersza

Maria Konopnicka „Groby nasze” - interpretacja i analiza wiersza

„Groby nasze” to wiersz wpisujący się w nurt liryki patriotycznej. Uznawany jest także za duchowy testament Marii Konopnickiej, która mottem utworu uczyniła fragment wiersza „Testament mój” Juliusza Słowackiego.

Takie nawiązanie sprawia, że w interpretacji utworu musimy odnieść się do tradycji romantycznej. Autorka nawołuje w wierszu do walki o wolność. Dwa razy w utworze występuje apel do żywych o odwagę i nadzieję. Autorka używając metafory porównuje sytuację Polski do nocy. Pisze, że „Im noc trwa dłużej, tem bliżej słońce, tym bliższe błogie zaranie...”. Wyraża w ten sposób pewność, że nasz kraj wyrwie się kiedyś z niewoli. I stanie się tak, według podmiotu lirycznego, właśnie dzięki zmarłym bohaterom, pod których mogił znakiem „pogrobowiec rośnie na męża”.

Osobę mówiącą w wierszu utożsamiać możemy z autorką. Dowodem na jest zastosowanie w ostatniej strofie pierwszej osoby. Przeczytać tam możemy: „A ja na grobach — brzoza płacząca, a łzy mi lecą rosą...”. Ta przytoczona ostatnia strofa wyraża zresztą nastrój całego wiersza, zmieniając właściwie jego wydźwięk. Oto cały utwór pisany jest patetycznie. Jest zwrotem do adresata – do grobów,...

Podobne wypracowania