Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Wiersze Tadeusza Różewicza - Ewolucja podmiotu lirycznego w wierszach Różewicza. Opracowanie

Powojenna poezja Różewicza koncentruje się wokół tematu śmierci i zagłady. Nieustannie powracają w niej obrazy przemocy i cierpienia. Poeta posługuje się w niej bardzo oszczędnym językiem. Mówi o wojnie w sposób niemal potoczny, używając niewielu słów i rezygnując z interpunkcji. Ten styl, określany mianem „poetyki ściśniętego gardła”, jest wyrazem kapitulacji klasycznej poetyki wobec dramatu wojny. Tragiczne wydarzenia nie dawały się wyrazić w tradycyjnych środkach wyrazu. Podmiotem lirycznym tej poezji jest człowiek, który przeżył wojnę. Nie trudno więc utożsamiać go z poetą, jeśli jednak prześledzimy kolejne wiersze, możemy dostrzec, że postawa podmiotu podlegała pewnej ewolucji.

Niedługo po wojnie powstał wiersz „Zostawcie nas”, zamieszczony potem w zbiorze „Poemat otwarty (1955-1957), w którym poeta wypowiada się w imieniu całej generacji. Używając formy „my”, apeluje do następnych pokoleń: „Zostawcie nas / zapomnijcie o nas”. To pragnienie wynika z przekonania, że pamięć zdarzeń wojennych uniemożliwia normalne życie. Pokolenie Kolumbów było świadkiem strasznych mordów, wielu cierpień niewinnych ludzi, sami też musieli zabijać. Takie doświadczenia niszczą...

Podobne wypracowania