Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Zygmunt Krasiński „Nie-Boska komedia” - rozrachunek z poezją romantyczną

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Zygmunt Krasiński rozpoczął pisanie dramatu „Nie-Boska komedia” na wiosnę w 1833 roku w Wiedniu, a zakończył jesienią tego samego roku w Wenecji. Utwór ukazał się w 1835 roku w Paryżu. W swoim dramacie romantycznym autor podjął wiele problemów, takich jak sens istnienia, funkcja poezji i poety oraz temat ojczyzny i walki o niepodległość.

Krasiński już na wstępie, w prologu, odnosi się do poezji i roli poety w świecie:
„Przez ciebie płynie strumień piękności,
 ale ty sam nie jesteś pięknością,
Biada Ci! Biada!”.

Pomiędzy poetą i jego poezją jest wielka różnica. Poezja - Matka Piękności i Zbawienia, którą tworzy poeta jest piękna, rodzi w odbiorcy stan epifanii, będąc doskonała. Krasiński mówi o niej jak o absolucie. Dzięki swojej twórczości poeta kreuje nowe światy, wywołuje uśmiech na twarzach ludzi lub wzrusza ich, skłania do refleksji, a przez to jego chwale „niby nic nie dorówna”. Dlaczego „niby”?

Mimo, iż poeta tworzy „uszom niepojęte rozkosze”, jest tylko człowiekiem, przeciętną istotą, niewiele znaczącą w wielkim świecie. Nie ma w nim tych samych wielkich emocji, co w poezji. Jego uczucia ubrane w piękne słowa, często są...

Podobne wypracowania