Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Msza św. jako bezkrwawa ofiara Chrystusa - opracowanie. Części liturgii eucharystycznej

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Msza święta w tradycji chrześcijańskiej to bezkrwawa ofiara Jezusa Chrystusa. Stanowi także porządek uroczystości liturgicznych, a dla ludzi wierzących jest okazją do spotkania się z Bogiem i udziału w akcie śmierci i męki Pana.

Msza święta (eucharystia) została ustanowiona przez Jezusa Chrystusa podczas ostatniej wieczerzy, jaką odbył wraz z apostołami. Opisuje to między innymi Mateusz w swojej Ewangelii (26, 27). Jezus wiedział wówczas, iż niedługo przyjdzie mu zginąć, a Jego śmierć jest jedynym sposobem na zbawienie i uzyskanie przez ludzi możliwości życia wiecznego. Dlatego też razem z apostołami spożywał chleb i pił w wino, które miały być symbolami Jego ciała i krwi. Chrystus nakazywał uczniom ich spożywanie mówiąc, iż „jest to Ciało, które za nich będzie wydane”.

W ten sposób została ustanowiona Eucharystia (Ofiarowanie), która dokonuje się do dnia dzisiejszego. Podczas mszy świętej kapłan prezentuje Ciało i Krew Jezusa Chrystusa pod postacią chleba i wina, a każdy chrześcijanin przeżywa tę ofiarę. Według religii katolickiej to właśnie podczas mszy świętej chleb zostaje zamieniony w Ciało, a wino w Krew. To ogromna Tajemnica, jednak każdy wierzący widzi w niej największy z dostępnych nam sensów. Ofiara Jezusa podczas mszy nazywana jest bezkrwawą, ponieważ odbywa się pod postacią opłatka i płynu, a nie (jak to było podczas śmierci) prawdziwego ciała, okupiona fizycznym cierpieniem.

Bezkrwawa ofiara Jezusa Chrystusa dokonuje się podczas trzeciej części katolickiej mszy świętej, tak zwanej liturgii eucharystycznej. Posiada ona kilka części, a każda z nich jest bardzo istotna. Oto one:

- przygotowanie darów ofiarnych (przyniesienie ich do ołtarza, obmycie rąk przez kapłana),

- modlitwa nad darami,

- modlitwa eucharystyczna: dialog przed prefacją (dialog śpiewany z wiernymi przed hymnem dziękczynnym), prefacja (śpiewanie hymnu dziękczynnego), odśpiewanie hymnu „Święty, święty”, wspomnienie tajemnicy dnia, epikleza (wezwanie do Boga o pobłogosławienie), opowiadanie o ustanowieniu eucharystii, konsekracja (pamiątka Ostatniej Wieczerzy), aklamacja po przeistoczeniu, anamneza (modlitwa na pamiątkę), modlitwa ofiarna, epikleza komunijna, modlitwy wstawiennicze, doksologia końcowa (modlitwa wysławiająca Boga w Trójcy Świętej),

- obrzędy komunijne: wezwanie do modlitwy pańskiej, modlitwa „Ojcze Nasz”, embolizm (krótka modlitwa po „Ojcze Nasz”), znak pokoju, śpiew „Baranku Boży”, komunia święta, uwielbienie po komunii oraz modlitwa po komunii.

Podobne wypracowania