Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Cezaropapizm - definicja, charakterystyka

Cezaropapizm to pojęcie wywodzące się z połączenie dwóch łacińskich terminów: caesar i papa, co w połączeniu oznacza skupienie władzy nad państwem oraz Kościołem w rękach władcy. Propagatorzy tej doktryny głosili, iż władza zwierzchnia nad władzą kościelną powinna przypadać reprezentantowi władzy świeckiej, czyli panującemu monarsze. Król miał prawo także do ingerowania w zakres teologiczny, co oznaczało bezpośredni wpływ panującego monarchy na religię w państwie.

Początki teorii cezaropapizmu sięgają starożytności, aczkolwiek okres jego rozwoju miał miejsce równocześnie z rozwojem cesarstwa bizantyjskiego. Główną przyczyną rozkwitu cezaropapizmu był specyficzny charakter sprawowania władzy w Rzymie. Ingerencja władców w sprawy administracyjne kościoła była bardzo znacząca, podobnie jak w przypadku innych kwestii związanych z rozwojem kościoła. Władca mógł wydawać edykty dotyczące kościoła, rozstrzygać jako arbiter spory doktrynalne, czy też zwoływać synod oraz zatwierdzić jego postanowienia.

W historii istniały także przypadki, w których panujący monarcha ustanawiał również przepisy liturgiczne. Do momentu wielkiej schizmy wschodniej cezaropapizm był popierany przez znaczną część biskupów i innych...

Podobne wypracowania