Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Spór papiestwa z cesarstwem - Walka o przodownictwo w świecie chrześcijańskim (XI-XII w.)

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Otton III po swojej nagłej śmierci w roku 1002, pozostawił Cesarstwo silnym, wzmocnionym, o dużej władzy cesarskiej, dominującej nad papiestwem. Było to przyczyną późniejszych konfliktów na linii papiestwo - cesarstwo, które nabrały szczególnego znaczenia w wieku XI i XII.

Kiedy papież Leon IX (kuzyn ówczesnego cesarza Henryka III) podjął się przeprowadzania w Kościele licznych reform, w tym zwalczając liczne nadużycia pośród kleru, zwiększył tym samym autorytet swojej władzy. Mikołaj XI (1059-1061) posunął się nieco dalej w procesie reform. Założył on w Rzymie kolegium kardynałów (czyli konklawe), które miało być ciałem dokonującym wyboru papieża. To miało przyczynić się do wyzwolenia papiestwa spod władzy cesarskiej. Jednak był to jedynie pierwszy krok w długiej walce między tymi dwiema instytucjami. Kolejnym miało być odebranie możliwości obsadzania na stanowisku biskupa przez cesarza.

Cała ceremonia nadania biskupiej godności opierała się na zasadach wasalstwa i nosiła ona nazwę inwestytury. Stąd też wkrótce wybuchł o nią słynny konflikt. W roku 1075 papież Grzegorz VII potępił inwestyturę i w celu jej weryfikacji wezwał cesarza Henryka IV do Rzymu, by przeprowadzić śledztwo dotyczące kwestii majątkowych...

Podobne wypracowania