Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Naturalizacja - definicja, charakterystyka, przykłady. Naturalizacja w Polsce

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Naturalizacją nazywane jest nabycie przez cudzoziemca obywatelstwa konkretnego państwa, w którym się osiedlił. Wiąże się to z danym terytorium, gdzie taki cudzoziemiec ma centrum życiowe i ekonomiczne. 

Proces naturalizacji najczęściej związany jest z napływem imigrantów. Główną przyczyną migracji są lepsze warunki ekonomiczne i gospodarcze, również nie bez znaczenia jest fakt występujących w danym kraju świadczeń socjalnych. Drugą grupą ludzi, poddających się procesowi naturalizacji, są uchodźcy, opuszczający swój kraj z powodu prześladowań, oraz małżonkowie imigrantów. Naturalizacja jest dobrowolna, wszczyna się ją na wniosek osoby zainteresowanej. Nadanie obywatelstwa w tym przypadku występuje na mocy decyzji administracyjnej przez uprawniony organ państwowy po spełnieniu szeregu określonych prawem wymogów. 

W Polsce naturalizacja przebiega zgodnie z ustawą o obywatelstwie polskim. Występuje rozróżnienia ze względu na posiadanie obywatelstwa innego państwa, w stosunku do bezpaństwowców czy też osób o nieokreślonym obywatelstwie. Obywatelstwo polskie jest nadawane przez prezydenta na wniosek cudzoziemca. Może on je uzyskać w przypadku, gdy legalnie zamieszkiwał na terytorium Polski przez okres co najmniej pięciu lat. Wniosek składany jest za pośrednictwem wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Decyzja prezydenta jest nieodwołalna, nie przysługuje od niej żadna forma zaskarżenia.

Prawo polskie nie przewiduje innych warunków koniecznych do otrzymania obywatelstwa. Pobyt cudzoziemca w przeciągu pięciu lat na terytorium Polski nie musi być nieprzerwany. W przypadku dziecka, rodzic musi wyrazić zgodę na nadanie obywatelstwa. Jeżeli dziecko ma ukończone 16 lat, również musi zostać wyrażona jego zgoda.

Podobne wypracowania