Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Liberum veto w Polsce w XVII i XVIII w. i jego skutki

Zasada liberum veto, jaka obowiązywała w Polsce w wiekach XVII i XVIII, powszechnie uważana jest za przyczynę rozbiorów i ostatecznego upadku państwa. Dopatrywanie się w tej kwestii jedynie kuriozum powodującego anarchię nie jest jednak do końca uprawomocnione.

Liberum veto jest określeniem łacińskim tłumaczonym jako „wolne nie pozwalam”. Była to zasada ustrojowa Rzeczpospolitej Obojga Narodów, która uprawniała każdego posła biorącego udział w obradach do zerwania sejmu i unieważnienia wszystkich podjętych w jego trakcie uchwał. Co do kwestii, kiedy po raz pierwszy zostało wykorzystane istnieją rozbieżne opinie. Przyjęte jest, iż odbyło się to w roku 1652 za sprawą klienta Janusza Radziwiłła – Władysława Sicińskiego. Inne źródła utrzymują, iż tradycję veta zapoczątkował dopiero w 1669 roku w Krakowie poseł kijowski Adam Olizar.

Podstawą ustroju Rzeczpospolitej będącej w owym czasie federacją ziem była zasada jednomyślności. Ta z kolei oparta była o zasadę liberum veto. Wprowadzenie zasady jednomyślności wiązało się z praktycznym nieistnieniem administracji państwowej na terenach Korony. Prawo stosowane było przez szlachtę, zarówno indywidualnie jak i zbiorowo. Władza ustawodawcza liczyć więc się musiała z wykonawczą,...

Podobne wypracowania