Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Tadeusz Różewicz „Lament”, „Ocalony” - interpretacja i analiza porównawcza wierszy

Oba wiersze Różewicza - „Lament” i „Ocalony” - pochodzą z tego samego tomu, wydanego niedługo po wojnie zatytułowanego „Niepokój”. Zbór jest wyrazem niepokoju moralnego człowieka, który po wojnie próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i z przerażeniem stwierdza, że jest zupełnie kimś innym, niż był przed wojną, że utracił znaczną część swojej osobowości, został odarty z człowieczeństwa.

„Lament” i „Ocalonego” łączy osoba podmiotu lirycznego, młodego człowieka, który przeżył wojnę. Zdołał przetrwać, podczas gdy tylu innych zginęło. W sensie biologicznym ocalał, ale w znaczeniu duchowym poniósł śmierć. Umarło w nim poczucie sprawiedliwości, wrażliwość, człowieczeństwo. Wojna zmusiła go do sprzeniewierzenia się zasadom, które wyznawał. W wierszu „Lament” wyznaje: „mam lat dwadzieścia/ jestem mordercą/jestem narzędziem/ tak ślepym jak miecz/ w dłoni kata/ zamordowałem człowieka / i czerwonymi palcami / gładziłem białe piersi kobiet”. Podmiot liryczny ma ogromne poczucie winy, okoliczności zmusiły go do zabijania, w wieku dwudziestu lat stał się mordercą. Tak to odbiera, nie czuje się żołnierzem, ale mordercą. Te doświadczenia na zawsze...

Podobne wypracowania