Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Cyprian Kamil Norwid „Pielgrzym”, Juliusz Słowacki „Smutno mi, Boże” - interpretacja i analiza porównawcza

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Sytuacja polityczna Polski w dobie romantyzmu zmusiła wielu Polaków do emigracji. Niektórzy wyjeżdżali dobrowolnie, kierując się głównie za zachód Europy, inni byli zsyłani w ramach wyroku, głównie w głąb Rosji. Los emigranta spotkał Adama Mickiewicza, a konieczność opuszczenia ojczyzny pozostawiła w jego twórczości wyraźny ślad w postaci motywu tułacza i pielgrzyma. Do tych toposów odwołują się także inni romantycy, między innymi Juliusz Słowacki i Cyprian Kamil Norwid.

„Pielgrzym” Norwida oraz „Smutno mi, Boże” Słowackiego to przykłady utworów odnoszących się do sytuacji człowieka pozbawionego domu, jednak w obu przypadkach motyw ten jest traktowany inaczej.

Słowacki odwołuje się do znaczenia pielgrzymowania, jakie wprowadził do literatury Mickiewicz. Jego wędrówka nie jest bezcelowa, wszak pielgrzym zmierza do miejsca świętego, ale nie jest też dobrowolna, stanowi raczej przymus, pokutę. Pielgrzymowanie to droga pełna cierpienia. Podmiot liryczny z hymnu „Smutno mi, Boże” ubolewa nad swym losem: „Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi/ Przy blaskach gromu,/ Że nie wiem, gdzie się w mogiłę położę,/ Smutno mi, Boże!”.

Norwid motyw pielgrzyma...

Podobne wypracowania