Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Daniel Naborowski „Krótkość żywota” - środki stylistyczne i ich funkcja w wierszu

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Wiersz Naborowskiego porusza problem kruchości oraz przemijalności życia ludzkiego. Poeta uważa człowieczą egzystencję za marną, nic nie znaczącą. Każdemu z nas przyjdzie kiedyś umrzeć, a i w czasie życia zaznajemy wielu niepowodzeń. Warto przeanalizować środki stylistyczne, które użył twórca, by ukazać omawiany problem.

W całym utworze zauważamy apostrofy, czyli zwroty bezpośrednie. Podmiot liryczny przemawia do nas, czytelników. Taki chwyt zwiększa autentyzm wypowiedzi, a między nadawcą i odbiorcą rodzi się nić porozumienia. To niezwykle ważne, że osoba mówiąca w wierszu zwraca się do kogoś konkretnego: „Byłeś ty sam”, „Kiedy ty myślisz”. Wiemy jednak, że „ty” oznacza czytelnika, a więc każdego człowieka, który w danym momencie czyta ten utwór.

Bardzo ważnym zastosowanym środkiem artystycznych jest uosobienie czasu. Podmiot liryczny stwierdza iż „godzina za godziną chodzi”, co oznacza nieustanny upływ czasu. Nasze życie nie trwa wiecznie, zegar bytu nie stoi nieruchomo. Poprzez nadanie czasowi cech ludzkich, lepiej możemy zrozumieć jego przemijalność. Z czasem jest zupełnie tak samo jak z człowiekiem. On też ma gdzieś swój początek i koniec. Ważne dla tego wiersza jest wyliczenie, które nagromadza wyrazy dotyczące właśnie przemijalności : „Dźwięk, cień, dym, wiatr, błysk, głos, punkt”. Dzięki niemu podmiot liryczny podkreśla, że życie jest niezwykle krótkie i ulotne. Pojawi się tak szybko jak błysk, a następnie zniknie i pozostanie po nim jedynie wspomnienie.

Zauważamy tu także liczne epitety, które podobnie jak inne środki, mają zaakcentować marność człowieczej egzystencji. Przykładem niech będą: „ krótka rozprawa”, „ koło niehamowane”. Bardzo ciekawym zabiegiem, który zastosowana w tym wierszu Naborowski jest takie zestawienie wyrazów, iż tworzą one paradoksalne połączenia. „Kolebka grobem”- widzimy tu dwa przeciwstawne znaczenia. Przecież kolebka jest symbolem nowego życia, jego początku, natomiast grób to miejsce naszego ostatniego spoczynku. Takie zestawienia wyrazowe możemy nazwać oksymoronem, czyli połączeniem słów o przeciwstawnym znaczeniu. Jednocześnie są to paradoksy. Naborowski metaforycznie ukazał problem przemijalności. Życie nazywa „ czwartą częścią mgnienia”. A ile może trwać owo mgnienie? To przenośne ujęcie pokazuje nam, jak krótki czas przeznaczono nam tu, na ziemi. Z przywołanym powyżej wersem wiąże się jeszcze jeden środek stylistyczny, a mianowicie przerzutnia. Jest to wyodrębnienie danego wyrazu poprzez przerzucenie go do wersu kolejnego. „Ledwie można/ nazwan być”- druga część została wyszczególniona, aby podkreślić wartość i powagę poruszanego problemu.

Naborowski zastosował w swoich wierszu szereg środków artystycznych, które czynią z utworu prawdziwe dzieło.

Podobne wypracowania