Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Znaczenie religii chrześcijańskiej w średniowieczu i starożytności

Religia chrześcijańska zaczęła rozwijać się po śmierci Chrystusa. Jak mówią źródła był to 33 r.n.e., czyli starożytność powoli zbliżała się ku końcowi . Średniowiecze, które nastało po niej, spotkało się z religią już ukształtowaną i skupiającą wielu wyznawców. Przyjrzyjmy się bliżej znaczeniu chrześcijaństwa w tych epokach.

Wierzenia religijne starożytnych społeczeństw były politeistyczne. Wyjątkiem był judaizm - najstarsza religia monoteistyczna. Panteon bóstw wyznawanych w Imperium Rzymskim był bardzo obszerny, a jego trzon stanowiła tradycja grecka. Chrześcijan, którzy po śmierci Jezusa zaczęli organizować się w niewielki grupy, prześladowano. Opisy takich praktyk możemy odnaleźć w „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. Dopiero rok 313 n.e. przyniósł poprawę ich sytuacji. Cesarz Konstantyn Wielki wydał wtedy Edykt Mediolański, który zrównał chrześcijaństwo z religiami politeistycznymi. W 392 Teodozjusz I Wielki zakazał wyznawania innych religii niż wiara w Chrystusa. Rozwój nowej wiary przypadł na okres, kiedy kultura antyczna była już tworem okrzepłym i samodzielnym. Wpływ, jaki chrześcijaństwo mogło na nią wywierać, był więc bardzo ograniczony.

Poparcie dla wiary monoteistycznej było...

Podobne wypracowania