Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Motywy biblijne w literaturze, ich funkcjonowanie - omów na przykładzie dzieł różnych epok

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Biblia przez wieki stanowiła inspirację dla wielu twórców na przestrzeni epok. Motywy biblijne funkcjonują także do dziś, określone fragmenty Pisma Świętego są wciąż na nowo odczytywane i przetwarzane zgodnie z intencjami i potrzebami interpretatorów.

Średniowiecze, jako epoka najsilniej zakorzeniona w Bogu i religii, wydała jedno z najważniejszych dzieł dla literatury, ale także sztuki i kultury w ogóle. Mam tutaj na myśli „Boską komedię” Dantego. Opus magnum autora stanowi bogate studium filozoficzno - teologiczne, poruszając wszystkie strefy estetyczne obfitością swoich wątków. Historia dzieła opiera się na wędrówce głównego bohatera w świat metafizyczny, czyli poprzez trzy znane nam właśnie z Biblii miejsca - Piekło, Czyściec i Raj. Poznaje on różne strefy zaświatów, dając szczegółowy i przemyślany opis każdej z nich. Utwór ten, mimo iż sam opierał się na motywie zaczerpniętym z Pisma Świętego, stał się inspiracją dla twórców kolejnych pokoleń i na przestrzeni wieków chętnie po niego sięgano i sięga do dzisiaj.

Średniowieczna literatura opiera się również na twórczości dramatycznej tamtego okresu. Mamy do czynienia z dramatami liturgicznymi, czyli uteatralizowaniem fragmentów pochodzących bezpośrednio z Biblii. Kościoły korzystały z tego rodzaju unaoczniania wydarzeń biblijnych, by przybliżyć swoim (często niewykształconym) wiernym najważniejsze prawdy wiary i zbliżyć ich do Boga i Kościoła. Przykładem takiej dramatyzacji (pierwszego utworu tego rodzaju w Polsce) jest oficjum dramatyczne „Visitatio sepulchri”, czyli „Nawiedzenie grobu”, gdzie mamy do czynienia z sytuacją po Zmartwychwstaniu Chrystusa i motywem nawiedzenia miejsca jego pochówku przez trzy Marie.

Motywy biblijne są obecne również, a może przede wszystkim, w dziełach romantyków. Romantyzm skłaniał się ku metafizyczności, chętnie korzystał więc z odwołań do Boga i świata duchowego. Jednym z przykładów dzieł, gdzie mamy do czynienia z postacią Chrystusa, tym razem już jako władcy i Boga zstępującego z nieba, jest „Nie - Boska komedia” Krasińskiego. W ostatniej scenie Pankracy, przywódca rewolucji, doznaje wizji pojawiającego się w jasnej poświacie Chrystusa, którego blask oślepia i w rezultacie zabija bohatera. W tym przypadku sprawiedliwość została na postaci dokonana, ponieważ Pankracy był zagorzałym przeciwnikiem wiary w Boga, co wiązało się często z profanowaniem przedmiotów i miejsc z Nim związanych.

Innym ciekawym dziełem, trochę późniejszym i nie tak rozległym objętościowo jak poprzednie, które korzysta z motywów biblijnych, a konkretnie historii życia Jezusa Chrystusa, jest „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa. Jest to bardzo ciekawy przykład ukazania momentu znaczącego dla chrześcijaństwa, a mianowicie skazania Jezusa na śmierć przez Piłata. Sfabularyzowany wątek przybliża nam charakterystykę obydwu postaci, pokazuje bardzo interesujące spojrzenie na sytuację znaną nam z Ewangelii, gdzie zawarta jest w zaledwie kilkunastu zdaniach. U Bułhakowa wątek ten toczy się równorzędnie z właściwą fabułą utworu, w której - nie należy o tym zapominać - również mamy do czynienia z inspiracją biblijną, mianowicie postaciami diabłów.

Odwołania do Biblii w literaturze są bardzo często i można by wymienić jeszcze wiele przykładów, w których biblijne motywy są obecne, jednakże wniosek nasuwa się sam - Biblia, jako bogata Księga zawierająca ogromną ilość wątków, historii i elementów uniwersalnych i ponadczasowych przesłań nadal inspiruje twórców i będzie to czynić jeszcze przez długi czas.

Podobne wypracowania