Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Adam Mickiewicz „Oda do młodości” - interpretacja i analiza wiersza

„Oda do młodości” Adama Mickiewicza to utwór łączący dwie tradycje literackie, klasyczną i romantyczną. Formalne cechy wypowiedzi wskazują jeszcze na oświeceniowe fascynacje sztuką antyczną, jednak wymowa wiersza z jego apologią czynu, młodości, szaleństwa i pozarozumowego pojmowania świata są już z ducha romantyczne. „Oda do młodości” zaliczana jest jeszcze do epoki oświecenia, dopiero wydany w 1822 roku tom „Ballady i romanse” oficjalnie otwiera polski romantyzm, jednak głoszone w niej idee wyraźnie zapowiadają kierunek, w jakim będzie podążać twórczość wieszcza.

O klasycznym charakterze dzieła świadczy między innymi jego forma, oda to wszak gatunek wywodzący się z antyku. Charakterystyczną cechą ody jest jej pochwalny charakter. Ody pisane były na cześć, najczęściej bohaterów, czasem zdarzeń idei czy cnót. Mickiewicz odchodzi od tego schematu, pisząe utwór pochwalny na temat młodości. Taki przedmiot pochwały skłania do odejścia od jednoznacznie patetycznego tonu, na rzecz bardziej swobodnej wypowiedzi, pełnej dynamiki i entuzjazmu. Nawiązanie do mitologii to również ukłon w stronę szkoły klasycznej, w wersach: „Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze, / Ten młody zdusi Centaury, / Piekłu...

Podobne wypracowania